Vooreerst willen we als fractie het bestuur en de financiële dienst bedanken voor de transparante documenten en de duidelijke toelichting tijdens de commissie financiën van afgelopen maandag. Die openheid helpt ons als oppositie om beter te begrijpen waar Grimbergen de komende zes jaar naartoe wordt gestuurd.

Dat neemt niet weg dat wij bij het voorliggende beleidsplan en de meerjarenbegroting heel wat bedenkingen en vragen hebben. Dat wij als oppositie een ander beleid zouden voeren, andere keuzes zouden maken, hoeft niemand te verbazen. Na deze algemene inleiding zullen verschillende leden van onze fractie dan ook dieper ingaan op de concrete beleidsdomeinen en de geplande acties kritisch bevragen. We kiezen er bewust voor om geen amendementen voor te stellen, omdat het beleidsplan op veel vlakken te weinig concreet is en we ook goed weten dat er niets fundamenteels zal veranderen aan jullie tekst.

Net zoals bij de voorstelling van het beleidsplan enkele weken geleden in het cultuurcentrum, werd ook nu opnieuw uitgebreid gewezen op de moeilijke financiële situatie van onze gemeente. Die zou volgens de meerderheid de gemaakte beleidskeuzes verklaren of verantwoorden. Laat ons meteen duidelijk zijn: over één punt zijn we het eens met dit bestuur — Grimbergen verkeert vandaag in financieel zwaar weer.

Maar waar we fundamenteel van mening verschillen, is over de oorzaken daarvan. Die worden vandaag bijna uitsluitend gezocht in externe factoren: inflatie, stijgende personeelskosten, de energiecrisis en de oorlog in Oekraïne. Dat is echter maar een deel van het verhaal. Over de interne oorzaken, over politieke keuzes en beleidsfouten, wordt opvallend stil gezwegen.

Laten we even teruggaan naar zes jaar geleden, toen Vernieuwing, N-VA en Open VLD aan de macht kwamen en een zogenaamde trendbreuk aankondigden. Er zou een nieuwe wind waaien door Grimbergen. Het kon allemaal beter, moderner, professioneler, vernieuwender. 

• Dat vertaalde zich al snel in zichtbare symboliek: een nieuw logo en een nieuwe huisstijl. 
• Tegelijk werd verkondigd dat de gemeente “geprofessionaliseerd” moest worden. Wat volgde, was een ongeziene aanwervingsgolf binnen het gemeentelijk apparaat. Vandaag stellen we vast dat datzelfde personeelsbestand in de komende jaren opnieuw drastisch wordt afgebouwd. 
• Ook het woord participatie deed zijn intrede in de Grimbergse politiek. In theorie een goede zaak. In de praktijk zien we echter een ander resultaat: nooit eerder werden in Grimbergen zoveel actiecomités opgericht als tijdens de voorbije legislatuur. Dat zegt veel over hoe burgers zich gehoord en betrokken voelden — of net niet.
• Hetzelfde gebrek aan doordachte besluitvorming zagen we in het afvalbeleid. De samenwerking met Intradura werd onbezonnen stopgezet en vervangen door Incovo. Het recyclagepark van Strombeek ging dicht. Na een procedure bij de Raad van State werd de gemeente teruggefloten en moest ze schoorvoetend terugkeren naar Intradura. Ironisch genoeg lezen we vandaag in de inleiding van het beleidsplan, bij de toelichting van de financiële situatie, dat “de uitgavenzijde bleef stijgen door noodzakelijke investeringen in een tweede recyclagepark in Strombeek”. Dat is geen noodlot, dat is het rechtstreekse gevolg van slecht bestuur. Anders dan amateuristisch kunnen we dit moeilijk noemen.

• Ook het Pierebad werd uitbesteed aan een private partner. Voor individuele bezoekers betekende dat een gemoderniseerd zwembad en ruimere openingsuren. Maar die medaille heeft een keerzijde. Sportclubs werden getroffen en door slecht onderhandelde concessievoorwaarden bleef de gemeente achter met een aanzienlijke financiële kater.
• De drang om zich te profileren en het “anders en beter” te doen, culmineerde in het schrappen van het quasi afgewerkte project van het Hoekgebouw in Strombeek-Bever. Daar zouden het Sociaal Huis, een toekomstgerichte bibliotheek en diensten zoals het Huis van het Kind samenkomen. In de plaats koos men voor een megalomaan prestigeproject: een grootschalige verbouwing van het gemeentehuis, de afbraak van de jongensschool en een ondergrondse parking met een Jumbo-warenhuis aan het Prinsenbos. Zes jaar later is de balans pijnlijk duidelijk. Het amateurisme waarmee dit dossier werd aangepakt, leidde tot het volledig intrekken van de plannen, met een verlies van om en bij de 1,8 miljoen euro aan studiekosten en voorbereidingskosten. Geen steen werd gelegd, maar de rekening werd wel betaald.
• Ook andere beleidskeuzes, intussen met nieuwe coalitiepartner CD&V aan boord, zorgden ervoor dat de financiële ruimte om echt te investeren steeds kleiner werd. Er werden bijkomende leningen aangegaan, zelfs om de dagelijkse werking te blijven financieren. Na jaren van schuldafbouw steeg de schuldenlast van Grimbergen opnieuw fors.

Recent dook in discussies op de gemeenteraad een nieuw modewoord op: het “zuinigheidsprincipe”. Dat kunnen we moeilijk anders dan cynisch noemen, gezien de strapatsen van de afgelopen zes jaar. 

Grimbergen staat vandaag dus inderdaad voor grote uitdagingen. Het kerntakendebat wordt volop gevoerd. Wat ons daarbij meteen opvalt, is dat dit bestuur blind lijkt te blijven voor de conclusies uit zijn eigen omgevingsanalyse. De daarin benoemde knelpunten worden nauwelijks aangepakt. De gemaakte keuzes kunnen voor ons worden samengevat onder de noemer “investeren in stenen is belangrijker dan investeren in mensen”

Het beleidsplan kreeg de veelzeggende naam “Zuurstof voor Grimbergen”. In de inleiding lezen we: “Met deze beleidsnota willen we opnieuw zuurstof creëren voor de toekomst. Zetten we de zaken op orde.” Dat is een opvallende formulering voor een coalitie die gewoon verder bestuurt en zelf mee verantwoordelijk is voor de huidige toestand.

De beleidsnota is opgebouwd rond vier grote thema’s:

1. Samen sterk besturen
   
   
2. Een leefbaar en duurzaam Grimbergen
   
   
3. Kansen voor elke Grimbergenaar
   
   
4. Grimbergen om met elkaar te beleven

Na grondige lectuur van de beleidsnota, de bijbehorende actiepunten en de meerjarenbegroting maken wij ons ernstige zorgen over de toekomst van onze gemeente, over de concrete invulling van deze thema’s en over de gemaakte beleidskeuzes.

Ik geef dan ook graag het woord aan de leden van onze fractie om per beleidsthema onze bedenkingen verder toe te lichten.

FINANCIEN

In het meerjarenplan worden een aantal  terechte oorzaken vermeld voor de penibele financiële situatie waarin onze gemeente zich bevindt.

Met onze fractie willen we echter benadrukken dat de situatie mee in de hand gewerkt werd door een aantal fouten in het beleid dat de voorbije jaren werd gevoerd en die katrien ook reedfs gedeeltrelijk vermeldde 

• de N-Va, Vernieuwing VLD -coalitie die in januari 2019  aantrad was niet bereid het voordien geleverde werk te erkennen en daarop voort te bouwen.
  • Zo werden het Strombeekse masterplan, het mobiliteitsplan van 2014, de ver gevorderde plannen voor het Strombeeks hoekgebouw waar bib en sociaal huis ondergebracht zouden worden opgedoekt met zeker voor dat hoekgebouw zware financiële gevolgen.
  • ook in de zogenaamde nieuwe huisstijl en het nieuwe logo werden tienduizenden EUR geïnvesteerd. 
• vanaf 2019 werd er ook veel kwistiger met geld omgesprongen dan de voorgaande jaren.  Voorbeelden daarvan zijn de grote uitgaven voor nieuw meubilair in het gemeentehuis en een aantal projecten waar blijkbaar veel meer geld beschikbaar voor was dan in de vorige legislaturen; 
• in de periode 2019-24 werd, zeker voor de afdeling “ruimte” ,ook een zeer expansief aanwervingsbeleid gevoerd met onvoldoende oog voor de budgettaire gevolgen op langere termijn;
• ondanks die aanwervings golf werd meer dan in de vorige periodes beroep gedaan op dure consultant en plannen die vaak weinig return opleverden;
• voor wie oog had voor de zich aanspannende financiële strop was het ook moeilijk te begrijpen dat nog eens een paar miljoen extra geïnvesteerd werden in een tennisballon op Ter Wilgen  (meer dan 600.000 EUR) en kunstvoetbalveldenen de cafetaria  in Humbeek ( samen 4,8 miljoen EUR);;  
• en last but not least zagen we na het afvoeren van de plannen voor het hoekgebouw een opeenvolging van foute  beleidsbeslissingen en improvisatie die tekens grote kosten tot gevolg hadden. ( denk maar aan de jumbo en ondergrondse parking in Grimbergen, de twee maal herzienen en afgevoerde lannen voor een nieuwe vleugel aan het gemeentehuis

Toch bleef de meerderheid de verslechtering van de financiële situatie ontkennen ondanks de interne waarschuwingen van de financiële dienst en de alarmboodschappen van de Groen-fractie en vanaf 2025 de Groen+Vooruitfractie bij elke bespreking van rekeningen en begroting. 

Zelfs in de laatste bespreking van juni 2025 waarbij we waarschuwden voor het risico van een rentesneuwbaleffect  werd onze bezorgdheid weggewuifd en benadrukten de burgemeester en de Schepen van Financiën nog dat De Grimbergse schuldensituatie beheersbaar was.

De cijfers in het hier voorliggend meerjarenplan liegen er nochtans niet om: De uitstaande leninglast is de laatste jaren aanzienlijk toegenomen. Daar waar deze begin 2022 minder dan €34.000.000 bedroeg, is deze eind 2025 gestegen tot meer dan €50.000.000. In 2024 werd een recordbedrag van €15.000.000 aan leningen opgenomen. Daar bovenop komen nog de korte termijnkredieten waar het gemeentebestuur de voorbije jaren steeds meer gebruik is gaan maken 

Ondanks de geplande belastingverhoging en de besparingen zal de leninglast in de periode 2025-2031 sterk blijven toenemen indien de geplande investeringen gerealiseerd worden.

 Het positieve saldo op de exploitatierekening zal in de hele periode immers te laag zijn om een aanzienlijk deel van de geplande investeringen te kunnen financieren. 

Er zullen dus meer nieuwe leningen aangegaan moeten worden dan er aflossingen zullen zijn. 

Rekening houdend met de in 2025 effectief aangegane leningen zal de schuldenlast die nu – zonder rekening te houden met de korte termijnkredieten 54.000.000 bedraagt tegen 3031 stijgen tot afgerond 99.000.000 Dit is meer dan 2.475 EUR per Grimbergenaar!

OMwille van de fouten in het gedurende de voorbije jaren gevoerde beleid en de  blindheid voor de uit de hand lopende financiële situatie met een snel oplopende leninglast ziet de meerderheid zich nu verplicht over te gaan tot een grote belastingsverhoging waarbij de aanvullende personenbelasting stijgt van 6,8 naar 7,4% en de opcentiemen van 620 naar 800. 

Daarnaast worden ook een aantal zeer ingrijpende besparingsmaatregelen genomen die een groot impact hebben voor een aantal beleidsdomeinen en voor het personeelsbestand.

Onze fractie is het ermee eens dat een aantal besparingen noodzakeijk zijn om de tering naar de nering te zetten. 

Uit de verschillende tussenkomsten van mijn collega’s zal echter duidelijk blijken dat de Groen+Vooruit Fractie het oneens is met een aantal van de besparingsmaatregelen die genomen werden. Voor ons geven die blijk van een kil en hard beleid dat steeds meer Grimbergenaren in de kou laat staan.  

SOCIAAL BELEID

INLEIDING

Voor ons gaat dit meerjarenplan niet over tabellen en schema’s,
 maar over mensen die elke dag op deze gemeente rekenen.

En precies daarom zijn wij hier vandaag boos en bezorgd
 over de keuzes die gemaakt worden.

Ik wil eerst ingaan op wat dit plan betekent
 voor ouderen, gezinnen en mensen in armoede.
 Daarna wil ik het hebben over het personeel,
 want al dat beleid moet uiteindelijk door mensen worden gedragen.

---

1) OUDEREN – TER BIEST & TER BORRE

Ik wil beginnen bij Ter Biest en Ter Borre,
 omdat dit raakt aan iets heel fundamenteels:
 hoe we omgaan met onze ouderen.

Wat zien we vandaag?
 Ter Borre wordt verkocht.
 Ter Biest wordt richting verzelfstandiging gestuurd.

Dat de N-VA een hardvochtig sociaal beleid voert, verbaast ons niet.
 Dat Vernieuwing daarin meegaat, is dan nu ook duidelijk.
 Wat opvalt, is dat CD&V hierin ook volledig is meegeschoven.
 Een partij die hier ooit zelf deze initiatieven heeft opgezet,
 neemt vandaag afstand van haar eigen geesteskinderen.

Ter Borre sluiten en Ter Biest privatiseren:
 dat zijn geen technische ingrepen.
 Dat zijn keuzes die een directe impact hebben op mensen.

Op ouderen die vandaag betaalbaar wonen,
 die hun vaste plek hebben,
 hun buren kennen,
 hun sociaal netwerk hier hebben opgebouwd.

Voor hen betekent dit vooral onzekerheid.
 Onzekerheid over hun woonplek.
 Over betaalbaarheid.
 Over nabijheid van zorg en ontmoeting
 en over de kwaliteit van de zorg.

Wat hier gebeurt, is eigenlijk heel eenvoudig:
 ouderenzorg wordt herleid tot een kostenpost die moet worden afgebouwd,
 terwijl het gaat over mensen die hun hele leven hebben bijgedragen
 en die recht hebben om waardig ouder te worden,
 hier, in hun eigen gemeente.

En laat ons eerlijk zijn:
 het argument van “kerntaken” verklaart misschien
 waarom jullie Ter Biest niet langer zelf willen uitbaten,
 maar het verklaart niet
 waarom er voor Ter Borre geen ernstig alternatief werd onderzocht
 behalve sluiten —
 zoals verkoop met behoud van de functies
 of een publiek-private samenwerking.

Als je zelfs die minder ingrijpende alternatieven niet onderzoekt,
 dan voelen bewoners vooral dit:
 dat de beslissing al vastlag
 en dat de argumenten pas nadien zijn opgebouwd.

Ook bij Ter Biest hadden jullie de mond vol
 over kwaliteit en stabiliteit.
 Die waren er.
 Vandaag zien we net het omgekeerde:
 onzekerheid,
 vertrekkend personeel,
 en signalen dat de zorgkwaliteit onder druk komt te staan.

En dat voelen bewoners ook,
 hoeveel woorden er ook worden gebruikt.
 Zij stellen zich geen technische vragen,
 maar één heel eenvoudige:
 waar kunnen wij straks terecht,
 betaalbaar, met kwaliteit
 en met zekerheid over morgen?

2) GEZINNEN – KINDEROPVANG

Datzelfde patroon zien we bij kinderopvang.
 En daar spreken de cijfers voor zich.

Voor 1.399 baby’s en peuters
 zijn er in Grimbergen 328 opvangplaatsen.

Dat zijn 24,7 plaatsen per 100 kinderen.
 In Vlaanderen zijn dat er 44.
 En het aantal plaatsen daalt hier zelfs.

Dat zijn geen abstracte cijfers.
 Dat zijn ouders die geen opvang vinden.
 Die hun werk moeilijk kunnen combineren met zorg.
 Of die hun job moeten uitstellen of opgeven.

En toch lezen we in dit meerjarenplan

1. We leggen via de stedenbouwkundige verordening lasten op bij grote projecten, zodat er ruimtes ter beschikking gesteld kunnen worden voor kinderopvang. 

fijn dat jullie dat eindelijk gaan doen, maar dat is natuurlijk veel te laat, en zoveel grote projecten verwachten we niet 

✓ De gemeente gaat in dialoog met kinderopvanginitiatieven om te bekijken op welke locaties gemeentelijke gronden kunnen worden ingezet voor bijkomende opvangcapaciteit.

kies dan deftige locaties en niet de kerselaar, ver van van alles en ook dat behalve de kerselaar, horen we toch geen concrete plannen

gebudgeteerd staat er och arme 12 000 per jaar 

 geen versnelling,
 geen duidelijke doelstellingen,
 geen plan om dit tekort echt aan te pakken.

Kinderopvang blijft een randthema,
 terwijl het voor gezinnen
 een basisvoorwaarde is
 om gewoon te kunnen leven en werken.

3) WONEN – BETAALBAARHEID

Dit brengt mij ook bij wonen.
 Want voor veel mensen wordt wonen gewoon te duur.

De omgevingsanalyse zegt het zelf:
 betaalbaar wonen staat onder zware druk in onze gemeente.
 Mensen vinden moeilijk nog een betaalbare woning,
 en wie huurt of wil kopen, voelt dat elke maand.

Grimbergen staat onder verhoogde opvolging voor sociaal wonen.
 Vlaanderen werkt aan nieuwe regels – voorlopig in eerste principiële goedkeuring –
 die uitgaan van ongeveer 590 extra sociale woningen tegen 2042.

Maar als inwoner lees je in dit meerjarenplan
 weinig over hoe we dat willen aanpakken.
 Je leest geen duidelijke plannen,
 en ook over samenwerken met het Vlaams Woonanker blijft het stil.

We weten dat wonen geen eenvoudig dossier is.
 Maar voor mensen die vandaag geen betaalbare woning vinden,
 is uitstel geen antwoord.
 Ook hier missen we de wil om echt stappen te zetten.

4) ARMOEDE & LEEFLOON – TE WEINIG PREVENTIE

Ook bij armoede en leefloon
 weten we perfect wat eraan komt.

Meer mensen zullen hun uitkering verliezen.
 Dat is geen verrassing.

De omgevingsanalyse toont bovendien
 dat kansarmoede zich in onze gemeente lokaal concentreert.
 Dat vraagt net om preventie
 en vroeg ingrijpen.

We erkennen dat de gemeente
 extra maatschappelijk assistenten aanwerft
 om mensen op te vangen
 die hun uitkering verliezen.
 Dat is nodig.

Maar wat we niet zien,
 is beleid dat voorkomt
 dat mensen eerst in de miserie belanden.

Er is geen duidelijke opvang
 voor wie plots zonder inkomen valt,
 geen brug tussen het wegvallen van een uitkering
 en nieuwe steun of werk.

Voor mensen betekent dat weken onzekerheid,
 terwijl de rekeningen gewoon blijven komen.

Wat blijft er dan vandaag vooral zichtbaar over?
 Een sociale kruidenier,
 gedragen door vrijwilligers.

Laat ons duidelijk zijn:
 dat vrijwilligers zich inzetten is waardevol.
 Maar structureel armoedebeleid
 kan je niet bouwen op goodwill alleen.

Mensen in armoede hebben recht
 op zekerheid, begeleiding en ondersteuning —
 niet op toevallige hulp.

5) DE RODE DRAAD VAN HET SOCIAAL BELEID

Als je dit samenlegt,
 zie je telkens hetzelfde patroon.

Dit is geen beleid
 dat de noden van mensen ernstig neemt
 en er voor hen wil zijn.

De toon is kil
 en soms ook uitermate belerend.

Die noden zijn nochtans helder
 en onderbouwd beschreven
 in de omgevingsanalyse.

Maar op domeinen als kinderopvang en ouderenzorg
 zien we geen visie,
 geen ambitie,
 en geen duidelijke wil
 om er iets aan te doen.

En datzelfde zien we
 bij leefloon en armoedebeleid.

De klemtoon ligt bijna uitsluitend
 op activering, opvolging en voorwaarden.
 Er is weinig aandacht voor preventie,
 voor mensen die de weg naar hulp niet vinden,
 of voor wat er gebeurt
 vóór iemand zonder inkomen valt.

Mensen worden vooral aangesproken
 op wat ze moeten doen,
 veel minder ondersteund
 in wat ze nodig hebben.

6) PERSONEEL – HAALBAARHEID EN WERKDRUK

En dan kom ik bij het personeel.
 Want al het beleid waarover we spreken,
 moet elke dag door mensen worden uitgevoerd.

In dit meerjarenplan zien we
 een structureel grote kloof
 tussen de personeelsformatie
 en wat effectief wordt gebudgetteerd.

Zonder Ter Biest en Ter Borre
 gaat het vandaag al om 38,88 VTE
 die niet ingevuld
 en ook niet gebudgetteerd zijn.

Tijdens deze legislatuur
 komen daar nog 22,68 VTE bij
 die na pensionering
 niet meer worden ingevuld,
 terwijl slechts 3,45 VTE
 effectief uit de formatie verdwijnt.

Dat betekent een verschil
 van meer dan 50 VTE
 tussen wat op papier bestaat
 en wat in de praktijk kan worden waargemaakt.
 Dat is geen buffer,
 dat is een structurele kloof.

Er is gekozen voor natuurlijke afvloeiing.
 Dat is menselijk begrijpelijk.
 Maar het gevolg is wel
 dat taken verdwijnen
 of op een andere manier
 moeten worden uitgevoerd,
 zonder dat daar vandaag
 een duidelijk plan voor bestaat.

👉 Daar komt nog iets bij.
 Uit de bijkomend opgevraagde informatie blijkt
 dat er in de voorbije vijf jaar
 bijna 10 miljoen euro werd uitgegeven aan consultancy.
 Ook dat valt nu weg.

Dat werk verdwijnt niet.
 Het komt terecht bij het eigen personeel,
 bovenop een krimpende personeelsbezetting
 en lopende veranderingstrajecten
 zoals Ter Biest, Ter Borre en onderwijs.

Tegelijk spreekt het plan wél
 over extra inzet op communicatie en participatie,
 terwijl andere diensten
 worden afgeremd of uitgedund.

Heldere communicatie is belangrijk.
 Maar communicatie zonder voldoende mensen
 in de dienstverlening
 is geen beleid —
 dat is verpakking.

Onze vraag is dan ook eenvoudig en mensgericht:
 welk concreet personeelsplan
 hoort bij deze cijfers?

Hoe zorgt dit bestuur
 voor haalbare werkdruk,
 duidelijke prioriteiten
 en een dienstverlening
 die inwoners ook effectief blijven voelen?

SLOT

Zo schuift dit meerjarenplan
 risico’s en onzekerheid door naar mensen:
 naar ouderen,
 naar gezinnen met jonge kinderen,
 naar mensen in armoede.

En ook naar het personeel
 dat dit allemaal moet dragen.

We zien weinig verantwoordelijkszin en eigenaarschap vanuit het bestuur. 

INTEGRATIE EN TAALBELEID

In de inspiratienota worden begrippen als diversiteit en superdiversiteit gretig gebruikt. Dat zijn belangrijke begrippen, maar ze mogen geen holle woorden blijven. Wanneer we het meerjarenplan zelf openslaan en zoeken naar concrete keuzes, duidelijke verantwoordelijkheden en meetbare engagementen, blijft het echter opvallend stil.

Zo wordt er over het opvangcentrum van Fedasil in Strombeek geen woord gezegd. Een lokaal bestuur dat haar verantwoordelijkheid opneemt, kiest voor een actieve samenwerking met het opvangcentrum, investeert in communicatie, in begeleiding, en in buurtwerking.

Hetzelfde geldt voor de lokale opvanginitiatieven. Grimbergen heeft ervoor gekozen om alle LOI’s stop te zetten. Dat is geen neutrale beslissing, dat is een duidelijke politieke keuze om opvang en integratie maximaal op afstand te houden.

Nochtans weten we dat kleinschalige, lokale opvang net dé manier is om integratie te laten slagen. Mensen leren hun buurt kennen, kinderen gaan naar school en volwassenen bouwen een netwerk op. Dat is integratie in de praktijk. Door LOI’s te schrappen, duw je mensen terug richting grootschalige centra en vergroot je de afstand tot de samenleving. Dit staat in schril contrast met het “humaan integratiebeleid” zoals in het meerjarenplan geschreven staat.

Waar wel over gesproken wordt is het uitbreiden van oefenkansen Nederlands, iets dat wij volledig ondersteunen. Maar wat ben je met dat aanbod als mensen zich niet welkom voelen om ze te benutten? Wat vandaag voorligt is een taalbeleid dat te assertief is en de lat al aan de voordeur bijzonder hoog legt. Wie eerst wordt afgeschrikt, zal later ook minder oefenen.

Integratie lukt niet door meteen drempels op te werpen. Integendeel: wie bij een eerste contact met de gemeentediensten het gevoel krijgt dat die niet welkom is, haakt af nog vóór het traject kan beginnen. Het risico bestaat dat ideologie belangrijker wordt dan het effectief bereiken van mensen. Dat werkt contraproductief. Dus mogen wij jullie eraan herinneren dat integratie werkt via vertrouwen, nabijheid en ondersteuning, en dat er dus nog veel ruimte is voor verbetering.

Samenwerking met Groep INTRO is positief

ONDERWIJS

Ook op het vlak van onderwijs staat Grimbergen voor een zware uitdaging. Volgens de recentste capaciteitsmonitor behoort onze gemeente tot de top drie met de hoogste druk in het basisonderwijs. Tegen 2030 komen we maar liefst 466 plaatsen tekort. Dat zijn geen abstracte cijfers: dat zijn gezinnen die geen school meer vinden voor hun kinderen dicht bij huis. Gezinnen die hun kinderen noodgedwongen naar buurgemeenten moeten sturen, met het risico dat ze zo ook kansen op Nederlandstalig onderwijs mislopen.

Toch vinden we in dit beleidsplan geen structurele oplossingen voor dit probleem. Integendeel: het verwachte tekort van 466 plaatsen houdt zelfs al rekening met een extra school in Strombeek. Een school waarvan in januari 2023 werd aangekondigd dat ze zou openen in september 2026. We zijn nu eind 2025, en het blijft oorverdovend stil. In het beleidsplan staat enkel dat de gemeente “de bouw van een derde GO!-basisschool in Strombeek-Bever ondersteunt”. Meer niet.

Onze fractie heeft de voorbije jaren herhaaldelijk haar bezorgdheden geuit over deze plannen: een te kleine, weinig toekomstgerichte buurtschool, ingeplant in het park van Villa Rijckendael. Het enige tastbare spoor hiervan vinden we terug in een eerdere aanpassing van de meerjarenbegroting, waar de verkoop van de gronden van Villa Rijckendael aan het GO in 2025 plots werd geschrapt. In de huidige meerjarenbegroting is hierover niets meer terug te vinden. Op de commissie werd bovendien duidelijk dat deze ontvangsten niet eens werden doorgeschoven naar de volgende legislatuur.

Ook over het dossier ’t Mierken in Beigem blijft het volledig stil, nochtans werd hiervoor in de vorige legislatuur een grond aangekocht met oog op verbouwingswerken.

Daarom vragen we een duidelijk en ondubbelzinnig antwoord: wat is vandaag de stand van zaken in beide dossiers?

Wat zich hier aftekent, baart ons grote zorgen. Het lijkt erop dat de gemeente haar verantwoordelijkheid voor het aanbieden van basisonderwijs wil doorschuiven. Er zijn duidelijke intenties om de vier gemeentelijke basisscholen – ’t Mierken in Beigem, De Mozaïek in Humbeek, De Negensprong in de Borght en Het Villegastje in Strombeek-Bever – over te dragen aan het GO. Bij dat laatste rijst bovendien de vraag hoe past in de plannen voor een nieuwe GO-school in Strombeek.

Tot onze verbijstering wordt onderwijs zo meegesleurd in het kerntakendebat, alsof het afstoten van het gemeentelijk onderwijs zomaar een besparingsmaatregel is. Onbegrijpelijk. Dat de gemeente zich daarmee ook onttrekt aan haar verantwoordelijkheid om structurele oplossingen te zoeken voor het capaciteitstekort, lijkt er dan nog “mooi meegenomen”.

Laat er geen misverstand over bestaan: deze scholen zullen blijven bestaan en ook andere onderwijskoepels leveren kwaliteitsvol onderwijs. Maar de impact op de scholen zelf, op het personeel en op de lokale verankering mag absoluut niet onderschat worden. Wie twijfelt, nodig ik uit om de VVSG-site te raadplegen, en meer bepaald de pagina over de “Kracht van lokaal onderwijs”.

Opmerkelijk is ook dat in het nationale partijstandpunt van de N-VA te lezen staat:
 “Basisonderwijs moet dicht bij de gezinnen gebeuren. Daarin hebben de gemeenten een kerntaak te vervullen. We moeten streven naar een sterke lokale inbedding van het openbaar onderwijs.”

Wanneer het gemeentelijk onderwijs wordt stopgezet, is dat een onomkeerbare beslissing. Zo’n keuze mag nooit lichtzinnig worden genomen en kan alleen na breed overleg, met inspraak van ouders, personeel en alle betrokkenen.

Cultuur

Het hoeft niet te verbazen dat we ons ook zorgen maken over ons Cultuurcentrum. Ook zijn delen in de klappen bij de gemaakte financiële oefening. In 2026 wordt er weliswaar een stijging van de werkingssubsidies voorzien, een compensatie van het geleden verlies. In de daaropvolgende jaren moet het CC zwaar besparen en zal het jaarlijks met om en bij de 300000 euro minder stellen. Dat dit een enorme impact zal hebben op hun werking staat als een paal boven water. Daarenboven vernamen we recent dat ook de directeur elders een nieuwe uitdaging aangaat. 

Ook het verenigingsleven zal in de klappen delen. De samenwerking met feestzaal Den Douwe wordt stopgezet. Over de parochiezalen wordt in het beleidsplan in alle talen gezwegen. Waar kunnen verenigingen nog naartoe voor de organisatie van hun activiteiten die noodzakelijk zijn om hun werking te kunnen financieren? Daarbovenop worden de retributies voor de huur van de verschillende sportinfrastructuren fors opgetrokken. De verenegingen worden dus tweemaal getroffen. 

Gebouwen & erfgoed

Dat het Grimbergse patrimonium er niet goed aan toe is, dat weet nu iedereen. In de eigen patrimoniumstudie wordt uitgebreid onderzoek gedaan naar al de gemeentelijke gebouwen, waarvoor trouwens een pluim want dit is een zeer interessant document. Toch baart dit document toch ook veel zorgen, want 23% van de gebouwen zou zo goed als rijp zijn voor de sloop. Zo bijvoorbeeld sporthal Vertommen of de loods aan de rode poort, een gebouw dat nog maar net aangekocht is voor een aanzienlijk bedrag. We vragen ons af wat er met deze gebouwen zal gebeuren.

Wat we wel zeker weten is dat het gemeentehuis aangepakt zal worden, hoewel deze in categorie 3 staat. Na de verschillende aanpassingen weten we ook dat de huidige versie op dit moment op meer dan 8 miljoen geraamd wordt, een enorm bedrag voor 1 gebouw als je het mij vraagt. Wat er met de oude schoolvleugel zal gebeuren weet niemand, zal hier misschien leegstandstaks op betaald worden?

In de huidige context hadden wij andere keuzes gemaakt. Een bibliotheek van 6 miljoen zou niet onze eerste prioriteit zijn op dit moment, wetende dat de renovatie van de huidige bib veel minder zou kosten. Ook voor onze erfgoedgebouwen is er meer dan voldoende geld. Ik vind het zelf ook zeer belangrijk dat het onroerend erfgoed in stand wordt gehouden, maar we vinden de grote uitgaven voor erfgoed, meer dan 6.5 miljoen euro in dit haar en de komende jaren, niet in verhouding met de opbrengst. Opnieuw hadden wij in deze context andere prioriteiten gehad, want wat is de return voor Grimbergenaren van deze projecten?

Verder zijn er verschillende projecten die de voorbije jaren met veel trots aangekondigd werden, maar waar we in de meerjarenbegroting niets over terugvinden. De plannen en aankopen die gedaan werden zijn naar de vuilbak verwezen. Ik denk dan aan een de herbestemming van het gemeentehuis van de Borgt, het gemeenteplein in Strombeek of de gronden naast het Mierken. Ook over de herbestemming van kerk van de Borgt vinden we niets terug. En eigenlijk wordt er over de Borgt zelf amper een woord gerept, ik heb het twee keer teruggevonden in al die documenten.

Het opstarten van projecten, plannen maken en uitdenken van visies is iets waar dit bestuur zeer sterk in is. Helaas werden zo de voorbije jaren heel wat projecten gestart maar niet uitgevoerd. Een zeer conservatieve berekening brengt mij op 4.5 miljoen euro in de vuilbak. Ook in dit plan staat er voor meer dan 1 miljoen euro aan plannen en studies in. Het is belangrijk dat dit niet bij visies uitwerken blijft, maar dat het ook duidelijk wordt wat er zal gebeuren en wanneer.

En ik wil dit onderdeel afsluiten met misschien wel de grootste blammage van het gemeentebestuur, de uitverkoop van zijn gemeentelijk patrimonium en gronden. Maar liefst 11 eigendommen worden verkocht, maar waarom zijn net deze gebouwen gekozen? Ter Borre bijvoorbeeld behoort niet eens tot de slechtste categorie van gebouwen.Daarbij komt nog eens dat de opbrengst wel erg laag wordt ingeschat, een woning in Grimbergen dat voor 150 000 verkocht wordt. Dit zorgt er natuurlijk voor dat er op andere domeinen minder ruimte is om beleid te voeren.

Een boer verkoopt zijn gronden niet en al zeker niet zijn beste en meest vruchtbare gronden. Door strategische gebouwen als Ter Borre, de gemeentewinkel of het gemeentehuis van Beigem te verkopen, verliest de gemeente zijn hefbomen voor toekomstig beleid en om te werken aan de knelpunten die we kennen, zoals meer nood aan groen, plaatsen voo kinderopvang, scholen, betaalbaar wonen etc Wie vandaag zijn gebouwen verkoopt om een financiële put te vullen, is deze eigendommen voor altijd kwijt en dat getuigt volgens ons van kortzichtig beleid.

Klimaat

Daarnaast wil ik het ook even hebben over klimaat. In het klimaatplan van de gemeente lezen we dat de gemeente tegen 2030 een CO2-besparing van 40,7% wil bereiken. We zijn dan ook blij dat deze ambitie nog steeds in de beleidsnota te vinden is. De onthardingsprojecten staan prominent in de beleidsnota en er wordt ook 1.45 miljoen euro voor uitgetrokken, waar we uiteraard zeer tevreden mee zijn. De vraag zal zijn of dit genoeg is om het eigen doel te halen, namelijk 97 ha te ontharden tegen 2050. (minder dan wegenonderhoud)

Er worden verder ook inspanning geleverd om de impact van het eigen patrimonium te reduceren door de verschillende renovatieprojecten zoals het gemeentehuis en het sociaal huis. Er wordt ook nog 6 miljoen vrijgemaakt om andere gebouwen te verduurzamen. Het is opvallend dat de renovatie van het gemeentehuis meer kost dan de verduurzaming van alle andere gebouwen samen.

Helaas gaat het in de gemeente natuurlijk niet enkel om de eigen gebouwen, maar vooral over de woningen en commerciele gebouwen op ons grondgebied. En wat dit betreft is er geen enkele ambitie te vinden in het meerjarenplan. De regierol, die jullie zelf zo centraal stellen, nemen jullie hier absoluut niet op. De verantwoordelijkheid wordt volledig bij de burger gelegd en jullie trekken de handen er vanaf.

De weinige subsidies die er waren voor gezinnen wordt nog verder afgebouwd, totdat die eigenlijk niets meer voorstelt (1000 per jaar). Het warmtebeleidsplan dat vorige legislatuur werd opgesteld en waarbij er nu eens echt een regierol aan de gemeente werd gegeven, vinden we niet terug. Het begeleiden van mensen in het renoveren van hun woning wordt niet langer actief gestimuleerd en onlangs werd zelfs beslist niet mee te gaan in MijnVerbouwBegeleiding via 3WPlus. Gelukkig is er nog een lichtpuntje en blijft de samenwerking met de woonwinkel wel bestaan. Maar de ondersteuning bij gezinnen is gewoon niet ambitieus genoeg, terwijl er zovele opportuniteiten zijn op de o zo belangrijke regierol op te nemen. In jullie eigen omgevingsanalyse worden er belangrijke handvaten voor dit beleid aangehaald: de gemeente kan ondersteunen bij het ontwerp van warmtenetten, alternatieve financieringsmiddelen uitwerken zoals bijvoorbeeld een rollend fonds, het oprichten van energiecoöperaties stimuleren en actief de aanzet geven tot wijkrenovaties.

Wij verwachten van een gemeente dat die haar burgers wel ondersteunt en actief klimaatbeleid voert in alle domeinen. 

Ruimtelijke ordening & leefmilieu & afvalbeleid & mobiliteit =

Ruimtelijke ordening.

Onze fractie kan niet anders dan instemmen met de als volgt geformuleerde intenties uit het meerjarenplan

We willen enerzijds inzetten op de leefbaarheid van meer verstedelijkte gebieden in onze gemeente en anderzijds het dorpse en kleinschalige karakter van de meer landelijke gebieden behouden. Daarom maken we een ‘Ruimtelijk Beleidsplan’, waarin we een ruimtelijke toekomstvisie uitschrijven voor de hele gemeente. Daarnaast werken we verder aan enkele Ruimtelijke Uitvoeringsplannen voor toekomstige ontwikkelingen op strategisch gelegen gronden in onze gemeente.

Deze mooie woorden staan echter als een tang op een varken met:

• de beslissing om het gebouw aan het St Amandsplein waar het lokaal dienstencentrum Ter Borre en de Gemeentelijke  assistentiewoningen gevestigd zijn te verkopen. Hiermee likwideert het gemeentebestuur niet alleen de woonst van 25 Strombekenaars van gemiddeld 27 jaar. Ze zorgen ook voor een aderlating voor het Strombeekse gemeenschapsleven en ontdoet zich van een voor een sterk gemeentebeleid strategisch gelegen pand; 
• de intentie om minstens de helft van de Kerselaer, de groene toegangspoort van Beigem, te bebouwen;
• het feit dat er in het meerjarenplan geen EUR ingeschreven werd voor de heraanleg van het Strombeekse Gemeenteplein. In de verkiezingsprogramma’s van NVa en CD&v lezen we nochtans dat het ontharden en vergroenen van het Gemeenteplein een prioriteit was. Ook Vernieuwing had het er in meer omfloerste termen over. Waarop wordt dan gewacht om deze verkiezingsbelofte waar te maken? 
• de weliswaar niet geoormerkte dotaties “open ruimte” van de Vlaamse overheid niet gebruikt worden om een doorgedreven open ruimtebeleid te voeren
• de intentie van het gemeentebestuur om het parkje aan villa Rijckendael te verkopen aan het GO-onderwijs om net daar de voor strombeek broodnodige nieuwe school te bouwen terwijl de Rode Poortsite daarvoor de ideale locatie is. Daarbij toch de vraag: bij de aanpassing van het meerjarenplan staat dat de inkomsten van die verkoop geschrapt werden. Betekent dit dat deze verkoop uiteindelijk definitief niet zal plaatsvinden?? Wij leven op hoop…  
•  

Tenslotte heeft onze fractie op vlak van ruimtelijke ordening de volgende vragen:

• herbevestigt de meerderheid de intentie om in het woonreservegebied Potaarde een park te realiseren en welke inspanningen zullen hiervoor geleverd worden?
• waarom wordt voor de Rode Poortsite tijdens de lopende leigislatuur enkel een visie ontwikkeld?
• hoe wordt verder gewerkt aan het RUP Acacia? Welke richting gaan we daar uit? Hoe zal de betrokken bevolking inspraak rijgen? 
• is de meerderheid bereid om  vanuit de bezorgdheid geen extra landbouwgrond in beslag te nemen  het RUP Waarbeekdreef niet dieper in de kouter in te richten dan de diepte van de op dit ogenblik reeds bestaande bebouwing in de Chrysantenlaan
• zal de meerderheid de actualisatie van de stedenbouwkundige verordening gebruiken om ook op privé-kavels extra in te zetten op ontharding en het voorzien van streekeigen struiken en bomen? 

Leefmilieu

 Op vlak van milieubeleid stellen we zowel budgettair als qua intenties vast dat de ambities voor de komende jaren zeer pover zijn. 

Gelukkig blijft er de samenwerking met het regionaal landschap groene corridor en de verdere uitvoering van het LIP oostelijke Maalbeekvallei. 

Graag hadden we meer duidelijkheid over de volgende intentie gelezen in het meerjarenplan: We werken ook aan een loket onderhoud buitengebied, dat ons zal ondersteunen bij het regulier onderhoud van kleine landschapselementen. 

Afvalbeleid

Bij de intenties rond afvalbeleid hebben we de volgende twee vragen:

Waarom wordt er gedacht aaneen deur aan deur inzameling van glas? Wat is daarvan de verwachte kostprijs? Welke zijn de voordelen? Waarom wordt niet, zoals in een aantal buurgemeenten gekozen voor ondergrondse glascontainers die eveneens minder zwerfvuil en lawaai-overlast veroorzaken? 

Welke investeringen worden gedaan in de strijd tegen sluikstorten?

Mobiliteit:

Klopt het dat er vanaf 2028 geen enkele nieuwe investering voorzien wordt voor aanleg fietspaden? 

Opvolging mobiliteitsplan:

welke maatregelen worden voorzien voor het opvolgen en aanpassen van het mobiliteitsplan? . 

• Voor Strombeek: IK denk daarbij specifiek aan de vastgestelde problemen en pijnpunten bij het uitrollen van het plan voor 
• Voor Grimbergen: Wanneer wordt het mobiliteitsplan voor Grimbergen Centrum, met inbegrip van de Spaanse Lindebaan-Merodestraat, geïmplementeerd? Om het net zoals op alle andere plaatsen dan te kunnen evalueren en daar waar nodig bij te sturen.

Gas 4 fout parkeren: in 2025 en de voorgaande jaren waren er grote bedragen aan geÏnde boetes voor fout parkeren, bvb in 2025  325.5000 GAS 1,2,3 en 4 samen waarvan GAS 4, fout parkeren naar schatting 300.000. Op de commissie financiën werd ons meegedeeld dat de  inkomsten uit  GAS 4 boetes slechts op jaarlijks 75.000 gebudgetteerd worden omdat één vlijtige gas ambtenaar wegviel. Waarom wordt die niet vervangen als blijkt dat  er zoveel overtredingen zijn ?  De meerkost van een extra  ambtenaar wordt alleszins ruim gecompenseerd.                                  

Jeugd

Jeugdruimte is belangrijk

Grimbergen is een gemeente die inzet op leefbaarheid, veiligheid en verbondenheid. Jongeren maken daar onlosmakelijk deel van uit. Het is dan ook positief dat de voorbije legislatuur stappen zijn gezet om jeugd zichtbaar op de agenda te houden.

Grimbergen heeft de voorbije legislatuur geïnvesteerd in jeugd en zal dat blijven doen, en dat verdient erkenning. Met de Charleroyhoeve als nieuwe jeugdsite en ook het OverKophuis en het project aan de Piereman vinden wij zeer positief.

Ook heeft men aan het Pierebad vele activiteiten voorzien zoals het Skatepark. Ook het behoud van Groep INTRO en de inzet op sport en spel tonen dat de gemeente jongeren niet loslaat.

Maar dit volstaat niet.

Wij merken, vanuit het jeugdwerk en vanuit jongeren zelf, dat er een structurele blinde vlek blijft bestaan: het gebrek aan vrije toegankelijke ontmoetingsruimtes voor jongeren, verspreid over de deelgemeenten.

Wat vandaag structureel ontbreekt, zijn vrije toegankelijke ruimtes waar jongeren gewoon jong kunnen zijn: samenkomen, organiseren, vieren en zichzelf ontplooien — zonder hulpvraag, zonder lidmaatschap en zonder probleemlabel. Ook een plaats om te kunnen ravotten wat er ook niet echt is. Verwijzing naar het incident in het Lintbos

Zeker in deelgemeenten zoals Borgt voelen jongeren zich vandaag onderbediend.

De afwezigheid van een feestzaal of polyvalente jongerenruimte maakt het bovendien onmogelijk om fuiven, culturele initiatieven of zelfgeorganiseerde activiteiten lokaal te laten doorgaan. Jongeren worden zo letterlijk uit het publieke leven geweerd of naar andere gemeenten geduwd.

Dit heeft gevolgen:

• jongeren belanden op straat, wat leidt tot klachten en repressie;
  
  
  
• participatie blijft beperkt tot een kleine, georganiseerde groep;
  
  
  
• de kloof tussen jeugdwerk en “niet-georganiseerde jongeren” groeit.
  
  
  

Politiek gezien is dit geen randprobleem, maar een beleidskeuze.
 Een gemeente die inzet op leefbaarheid en veiligheid, moet investeren in jeugdruimte als preventie, niet enkel in handhaving achteraf.

Kernpunt

Zonder laagdrempelige, verspreide jeugdruimtes is elk jeugdbeleid onvolledig.
 Wie jongeren vandaag geen plaats geeft, betaalt morgen de prijs in onbegrip, overlast en afhaken.

Participatie

Ik zou willen eindigen met het luik over participatie. Dat dit een belangrijk aspect is bij het besturen, daar zijn we het allemaal over eens. Jullie pakken hier ook graag mee uit, het kreeg een prominente plaats in de beleidsovereenkomst die we begin dit jaar kregen en ook in de beleidsnota wordt er met grote woorden over gesproken en we hebben zelfs een schepen voor participatie. En er worden hier en daar ook verdienstelijke pogingen gedaan.

Toch moeten wij vaststellen dat dit niet meer dan een dode letter is in de meerjarenbegroting. We zijn ondertussen een jaar verder en de beloofde visie is er nog steeds niet. We vinden hiervoor amper budget terug. Eenmalig 48 K voor de vernieuwing van de website, waarbij ik zelfs twijfel wat dit te maken heeft met participatie. Eenmalig 32 K voor het uitdenken van een visie en dan slechts 5000 euro per jaar om die visie uit te voeren. In totaal gaat dit over nog geen halve euro per inwoner per jaar. Ik vraag me af welk beleid hiermee gevoerd kan worden?

Het is vooral tekenend wat er niet terug te vinden is in de meerjarenbegroting, maar waar wel altijd mee uitgepakt werd. Er ging een mobiliteitsraad komen en er ging een welzijnsraad komen. Er ging een experimenteel burgerbudget uitgewerkt worden, iets waar wij al lang op aandringen. Helaas vinden wij hier allemaal geen woord meer over terug.

Het is duidelijk wat dit gebrek aan participatie betekent voor onze inwoners. We moeten niet ver terugdenken om enkele voorbeelden te vinden. De bewoners van Ter Borre kregen doodleuk het bericht dat ze moeten vertrekken, zonder enig voorgaand overleg. Ook in Ter Biest was het heel lang onduidelijk voor de personeelsleden wat er nu ging gebeuren, laat staan dat de bewoners betrokken werden. Er is niet overlegd met de leerkrachten en directies wat betreft het afstoten van de scholen. 

Wat wij verwachten van een gemeentebestuur is dat zij hun burgers betrekken bij beslissingen en niet enkel rekenen op die eenmalige participatie bij de verkiezingen. En ja, dat kost geld. Meer dan die halve euro per persoon, maar vooral ook een visie en een open houding. Enkel op die manier kunnen ingrijpende plannen op een goede manier ingevoerd worden. We zien wat het effect is, wanneer dit niet gebeurt. Zoals Katrien helemaal in het begin al zei: er zijn ondertussen al meer actiecomités ontstaan dan dat er projecten succesvol afgerond zijn.

Afsluiting

Het zal geen verrassing zijn dat onze fractie tegen dit beleidsplan en deze meerjarenbegroting zal stemmen.

En laat ons afsluiten met één eenvoudige vraag, een vooruitblik:
 hoe zal Grimbergen er in 2030 uitzien, voor de Grimbergenaren?

In 2030…
 waar brengen jonge ouders hun kind naartoe als ze opvang zoeken?
 En vinden ze die opvang op tijd, betaalbaar, dichtbij —
 of blijven ze maanden zoeken en puzzelen met werk en grootouders?

In 2030…
 waar gaan onze kinderen naar school?
 Is er plaats in de buurt,
 of moeten gezinnen nog altijd uitwijken naar andere gemeenten en elke dag pendelen?

In 2030…
 waar kunnen onze ouders en grootouders nog terecht voor zorg en ondersteuning in hun eigen omgeving, betaalbaar en met kwaliteit —

In 2030…
 waar vind je als alleenstaande, jong gezin of oudere nog een betaalbare woning in Grimbergen?
 En werden eindelijk stappen richting extra sociale woningen,
 of bleef het vooral bij praten over plannen?

In 2030…
 kunnen verenigingen en jeugd nog samenkomen, repeteren, sporten en activiteiten organiseren? Zal het cultuurcentrum nog steeds onze trotse baken van cultuur en ontmoeting zijn?
 

In 2030…
 staan we nog altijd vast in dezelfde mobiliteitsknopen,
 of maken we eindelijk keuzes die onze dorpskernen leefbaar maken
 en kinderen veilig laten fietsen?

In 2030…
 doen we als gemeente wat nodig is voor klimaat,
 of schuiven we de verantwoordelijkheid nog altijd door naar de burger
 met de boodschap: “trek je plan”?

En misschien de belangrijkste vraag:
 zullen mensen zich in 2030 nog geborgen voelen in Grimbergen?
 Zullen ze voelen dat hun gemeente er is wanneer het moeilijk wordt —
 bij ouder worden, bij gebrek aan opvang, bij woonnood, bij armoede?

Want dat is voor ons de kern.
 En net dat missen wij in dit beleidsplan:
 urgentie, verantwoordelijkheid, en de moed om echt in te zetten op wat telt voor mensen.

De Groen+Vooruitfractie.

18 december 2025